close
تبلیغات در اینترنت
امام باقر ع
loading...

اشعار اهل بیت (ع)

امام باقر ع

اشعار شهادت امام باقر علیه السلام

خشکی ام رفت و وصل دریا شد 

سردی ام رفت و فصل گرما شد

 

فارغم از خودم خدا را شکر

 

آسمانی شدم خدا را شکر

 

 

آمدی و دلم نجات گرفت

 

باز هم مرده ای حیات گرفت

 

ای حیات مجدّد دنیا

 

دومین یا محمّد دنیا

 

  

یا من ارجوی آستان لبم 

پنجمین رکعت نماز شبم

 

ای که تنها خدا شناخت تو را

 

مثل بیت الحرام ساخت تو را

 

قافیه های بیت ما تنگ است

 

در مقامت کُمیت هم لنگ است

 

ای نسیم پر از بهار حسین

 

حسنی زاده تبار حسین

 

قبله مردم مدینه تویی 

حسن دوم مدینه تویی

 

  

ای ظهور پیمبر اکرم

 

حاصل وصلت دعا و کرم

 

  

مادرت دختر کریم خدا

پدرت حضرت کلیم خدا

 

  

وسط هفته ها برای منی

 

التماس سه شنبه های منی

 

سر شب فکر نور تو بودم 

فکر شب های طور تو بودم

 

خواب سجادهٔ تو را دیدم 

صبح دیدم کنار خورشیدم

 

ای نماز پر از قنوت حسن 

حاصل چلهٔ سکوت حسن

 

تو تولای دفترم هستی 

قسم نون والقلم هستی

 

تکیه بر بال جبرئیل زدی 

مزرعه داشتی و بیل زدی

 

بهترین میوهٔ تو ایمان بود

 

 گندم کال تو پر از نان بود

  

بی تو این حوزه ها کمال نداشت 

میوه ای غیر سیب کال نداشت

 

وقت آن است اجتهاد کنی 

بی سوادیم را سواد کنی

 

  

وقت آن است منبری بزنی 

حرف یک حرف بهتری بزنی

 

  

عِلم را باز هم شکاف دهی 

در کلاست مرا طواف دهی

 

  

اگر علم تو را حساب کنند 

زندگی تو را کتاب کنند

 

علم و اخلاق می شود با هم 

آدمی می کند بنی آدم

 

 

 

×××

 

 

 

پر جبریل زیر پای تو بود 

گردن آویز بچه های تو بود

 

میوهٔ بهتر از رطب سیب است 

باعث التیام تب سیب است

 

فاطمه سیب جنت الاعلاست 

پس شفای تب تو یا زهراست

 

چه کسی گفته بی مزاری تو

یا چراغ حرم نداری تو

 

قبر تو بارگاه توحید است

 

شمع بالاسر تو خورشید است

 

  

چه کسی گفته سایبانت نیست 

صحن در صحن آسمانت نیست

 

عرش که آسمان نمی خواهد

 

نور که سایبان نمی خواهد

 

  

تو خودت سایبان دنیایی

 

بهترین آسمان دنیایی

 


مردی از خانوادهٔ خورشید

 

امتدادِ غمِ امامِ شهید

انعکاس صدای عاشوراست

 

روضه های غروب های مناست

 

مرد سجاده، مرد نافله ها

 

مرد شب زنده دار قافله ها

 

مردی از جنس آیه تطهیر

 

خستگی های بردن زنجیر

 

هم سفر با ستارهٔ غم هاست

 

«کربلا زاده ی» محرّم هاست

 

هم نژاد امام بی کفنان

 

دومین مرد کاروان زنان

 

راه طی کردهٔ بیابان ها 

قدم زخمی مغیلان ها

 

  

یاد خون طپندهٔ گودال 

خنده های زنندهٔ گودال

 

زخم بال و پر کبوترها 

پا به پای اسارت سرها

 

بغض غمگین عصر عاشورا

گریه پشت پای معجرها

 

غیرت دست بسته محمل 

شاهد التماس دخترها

 

کوچه کوچه؛ گذر گذر، همه جا

 

هم رکاب صدای حنجرها

 

برگ سبزی ست با نشانهٔ سرخ

کودک زیر تازیانهٔ سرخ

 

طفل رفته، خمیده برگشته

 

باغ گل رفته، چیده برگشته

 

آفتاب کمی غروب شده ست

 

گل یاس بنفشه کوب شده ست

 

آشنای صدای سلسله هاست

 

سوزش ناگهان آبله هاست

 

  

او که آیینهٔ محرّم بود 

گریه هایش به رنگ ماتم بود

از ستاره گرفته تا شبنم

 

از بنفشه گرفته تا مریم

 

همه محو صدای او هستند

 

پای مرثیه های او هستند

 

 --------------------------------------------------------

 

علی اکبر لطیفیان

اشعار امام باقر علیه السلام

شاعر : استاد سازگار

کسی که بود شکافندۀ تمام علوم

هزار حیف که از زهر کینه شد مسموم

سر تو باد سلامت ایا رسول الله

وصِّی پنجم تو کشته شد ولی مظلوم

گهی به زخم زبان قلب حضرتش خستند

گهی به خانه اش از کینه خصم برد هجوم

بسان مادر و آباء رنج دیدۀ خویش

همیشه بود زحقّ و حقوق خود محروم

به غربت علی و خاندان اوسوگند

امام ما زجهان رفت با دلی مغموم

هماره قصّۀ مظلومی اش بخاک بقیع

بود زغربت قبرش برای ما معلوم

زدردهای نهانی که بود در دل او

کسی نداشت خبر غیر خالق قیّوم

حیات او همه با درد و رنج و غصّه گذشت

که بود ظلم به اولاد مصطفی مرسوم

نه طاقت است زبان را به وصف غم هایش

نه قدرت است قلم را مه تا کند مرقوم

بگو به امّت اسلام، این سخن (میثم)

به مرگ حضرت باقر یتیم گشت علوم

تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
درباره ما
ناب ترین غزلهای مداحی Telegram.me/chayeheyat در ایتا هم با همین آی دی هستیم یاعلی
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • موضوعات
    نظرسنجی
    توی اینترنت دنبال چی میگردی ؟




    نظرت راجع به این وبسایت چیه ؟




    آمار سایت
  • کل مطالب : 478
  • کل نظرات : 72
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 13
  • آی پی امروز : 11
  • آی پی دیروز : 29
  • بازدید امروز : 421
  • باردید دیروز : 246
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 2
  • بازدید هفته : 1,700
  • بازدید ماه : 4,495
  • بازدید سال : 35,600
  • بازدید کلی : 251,775
  • کدهای اختصاصی
    ناب ترین غزلهای مداحی Telegram.me/chayeheyat در ایتا هم با همین آی دی هستیم یاعلی
    معرفت

    معـــرفـــــت


    ابوبكر حسيني

    سيد ابوبکر بن شهاب علوي حسيني حضرمي، نسب او به امام جعفر صادق عليه السلام مي رسد. او به سال 1262 ه. ق در قريه اي از بلاد حضرموت متولد شده و به سال 1341 ه. ق در حيدر آباد دکن از بلاد هند وفات يافته است.

    دریافت کد دانشنامه عاشورا

    عطية بن سعد بن جناده ي عوفي

    نام عطيه، همواره در کنار نام جابر بن عبدالله انصاري مطرح مي شود که با هم پس ازشهادت امام حسين «ع » در اربعين اول به زيارت قبر آن حضرت آمدند و چون جابر نابينا شده بود، عطيه او را در اين زيارت همراهي مي کرد.بنا به برخي نقلها، هنگام بازگشت اهل بيت از سفر شام، در کربلا با جابر و عطيه برخورد کردند.عطية بن سعد بن جناده عوفي، از رجال علم و حديث شيعه بود.وي در زمان خلافت امير المؤمنين «ع » در کوفه به دنيا آمد.نام عطيه، به پيشنهاد آن حضرت بر وي نهاده شد.او از راويان موثق شيعه بود که حتي در کتب رجالي اهل سنت هم توثيق شده است.وي به جرم تشيع و هواداري علي «ع » از سوي حجاج بن يوسف تحت تعقيب بود و به فارس گريخت.به دستور حجاج، او را گرفتند و چون حاضر نشد علي عليه السلام را لعن کند، چهار صد تازيانه بر بدنش زدند و موي سر و ريش او را تراشيدند. از آن پس به خراسان رفت و پس از مدتي به کوفه بازگشت.در کوفه بود تا در سال 111 هجري در گذشت.

    دریافت کد دانشنامه عاشورا

    قرينته النوائب

    همدم و همراه با مصيبتها. از القاب شريفه ي حضرت زينب سلام الله عليهاست.

    دریافت کد دانشنامه عاشورا

    عبدالله بن عفيف ازدي

    او از طايفه ازد، ساکن کوفه و مردي ميان سال بوده است.او از نيکان و شجاعان، و زهاد و عباد و مجاهدين شيعيان محسوب مي شد.عبدالله چشم چپش را در جنگ صفين و چشم راستش را در جنگ جمل از دست داده بود و هميشه در مسجد اعظم کوفه عبادت مي کرد.طبق نقل تواريخ، بعد از شهادت امام حسين عليه السلام و مسلط شدن ابن زياد بر کوفه، طرفداران اهل بيت پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم قلع و قمع شدند و ابن زياد، با کمال جسارت، روي منبر مسجد کوفه به اميرمؤمنان و فرزندان او عليهم السلام اهانت مي کرد که با عکس العمل شديد مردم، از جمله عبدالله بن عفيف روبرو شد که به فرمان ابن زياد به شهادت رسيد.

    دریافت کد دانشنامه عاشورا
     
    دانشنامه عاشورا